Γράφει ο Σ.Α
Kαι αυτό, γιατί στο συγκεκριμένο κείμενο υπάρχει μια παράγραφος, η οποία εντελώς ανορθολογικά συνδέει το ζήτημα της ξενοδοχοποίησης στον Λόφο Καστέλλι με… την Συναγωγή Χανίων!
Θεωρώ πως το κείμενο προσβάλλει και όλους εμάς που είμαστε από οικογένειες χριστιανών, και πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα…
Καταρχήν, για όσους δεν το γνωρίζουν, εδώ και χρόνια, η Συναγωγή Χανίων εκτός από χώρος λατρείας, αποτελεί επίσης έναν φιλόξενο ζωντανό χώρο μνήμης της εβραϊκής παρουσίας στα Χανιά, ένα πολυδύναμο μουσείο – βιβλιοθήκη στον οποίο πολλοί/πολλές από εμάς γνωρίσαμε τους, μετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού, εξαιρετικούς εργαζόμενους ιστορικούς και εθελοντές, σε έναν χώρο δια-θρησκευτικής και διαπολιτισμικής αναφοράς, συνάντησης και εκπαίδευσης, ανοιχτό σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως θρησκείας. Αυτός ο χώρος έγινε στόχος επίθεσης και εμπρησμού από σκοτεινής προέλευσης φασίστες δύο φορές… Kαι βέβαια, ουδεμία σχέση έχει η Συναγωγή με υπουργικές αποφάσεις καταστολής, την Μπελβεντέρε ή… διακρατικά συμφέροντα κυβερνήσεων εδώ ή στο εξωτερικό.
Όπως σχολιάζει αλλού, η ιστορικός (που για χρόνια εργαζόταν στην Συναγωγή Χανίων) Κατερίνα Αναγνωστάκη:
«…Είναι τουλάχιστον ανησυχητικό το γεγονός ότι η Πρωτοβουλία αυτή, που συγκροτείται από κάποια μέλη με επαγγελματική και επιστημονική σχέση με μνημεία, φαίνεται πως έχει αυθαίρετες προτιμήσεις σε συγκεκριμένα μνημεία των Χανίων, ενώ άλλα τα θεωρεί προϊόντα “ανοχής” ή “σεβασμού”. Δεν είναι μόνο πολιτικά απαράδεκτη η θέση αυτή, όπως στοχευμένα αναφέρει παραπάνω ο Σάμυ Αλεξανδρίδης.
Είναι μια στενάχωρη κι απογοητευτική εικόνα για ανθρώπους που έχουν αναγνωρισμένο ρόλο για την τύχη μνημειακών κτιρίων. Η δε σύνδεση της Συναγωγής Χανίων με το κράτος του Ισραήλ και με τον Ισραηλινό επενδυτή είναι αποτελέσματα φαντασίας και δημιουργεί εντυπώσεις που παραπέμπουν μόνο σε θεωρίες συνωμοσίας, προφανώς αχρείαστες. Αν το κείμενο αυτό είναι δείγμα γραφής μόνο ορισμένων μελών της Πρωτοβουλίας, θα ήταν χρήσιμο να γίνει γνωστό. Η δε ιστορία της πόλης ευτυχώς δεν περιμένει την έγκριση των συντακτών του κειμένου αυτού για να συμπεριλαμβάνει την εβραϊκή παρουσία αιώνων…»
Και είναι, λοιπόν, ντροπή να αναφέρεται εργαλειακά η Συναγωγή σε ένα κείμενο για την ξενοδοχοποίηση από μια πρωτοβουλία που αναφέρεται σε μνημεία και στον πολιτισμό. Ωσάν μάλιστα – όπως γράφει ο συντάκτης του κειμένου – η ύπαρξη της Συναγωγής ως μνημείο να είναι αποτέλεσμα και κάποιας μεγάλης… χάρης ή και… ανοχής από κάποια φαντασιακή κοινότητα…
Όταν μιλάει κανείς στο δημόσιο λόγο για τον Λόφο Καστέλλι, αναγκαστικά μιλάει επίσης και για την Rosa Nera, μια συλλογικότητα ενάντια στον αντισημιτισμό, την ισλαμοφοβία και κάθε μορφή ρατσισμού. Το ολίσθημα στο κείμενο της Πρωτοβουλίας αποδεικνύει τελικά την αναγκαιότητα της Κατάληψης στα ζητήματα της εναντίωσης στην επένδυση. Την αναγκαιότητα της συνέχισης αυτού του πολιτικού εγχειρήματος με την συγκροτημένη αντιφασιστική μνήμη, τεκμηρίωση και συλλογική δράση, όπου ο λόγος της πριν δημοσιοποιηθεί ελέγχεται, μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες.
Η παράγραφος στο κείμενο της πρωτοβουλίας (δεν γνωρίζω τον συντάκτη του, αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν γράφτηκε με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες από την βάση) θα πρέπει να απαντηθεί μέσα από τον διάλογο για το τι είναι ο αντισημιτισμός, το Ολοκαύτωμα, όπως και η αντιφασιστική μνήμη.
Η κατάληψη Rosa Nera έχει κάνει μάλλον τις περισσότερες (εννοώ τουλάχιστον από όλες τις πολιτικές συλλογικότητες, πολιτικές οργανώσεις ή πολιτικούς φορείς) εκδηλώσεις στην Κρήτη για την μνήμη του Ολοκαυτώματος και ενάντια στον αντισημιτισμό, θα μπορούσε ο συντάκτης του κειμένου να παρακολουθήσει κάποια από αυτές, ώστε να μην πέφτει σε τέτοια ολισθήματα. Εκδηλώσεις για τον Λέβι, τον Αμερύ, τον Κερτές, την Θεσσαλονίκη, όπως και εκδήλωση για την εβραϊκή κοινότητα στα Χανιά.
Μιλάμε επίσης για μια Κατάληψη που τα μέλη της ήταν στην πρώτη γραμμή απέναντι στους αντισημίτες νεοναζί και το κόμμα τους, την εποχή που περιθωριακά στοιχεία της χανιώτικης δεξιάς συνεργαζόταν άριστα με την “χιτλερική αυγή”.
Για τον Λόφο Καστέλλι, μιλάμε για μια πολιτική καταστολή ενός αναρχικού – ελευθεριακού εγχειρήματος για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους, για μια επένδυση η οποία έγινε από μια αυταρχική ελληνική κυβέρνηση ώστε να κάνουν συγκεκριμένοι άνθρωποι μπίζνες. Όχι μόνο ένας ισραηλινός ξενοδόχος δηλαδή, αλλά κυρίως – και κατά συντριπτική πλειοψηφία – κάποιοι χριστιανοί συν-αδελφοί μας.
Επίσης.
Ως γνωστόν «το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα». Η αντίθετη άποψη είναι ένας ακόμα παράγοντας στον πυρήνα του εθνικοσοσιαλισμού και του αντισημιτισμού, που διακατέχει δυστυχώς οριζόντια όλες τις πολιτικές παραδόσεις.
Η επένδυση και η καταστολή στον Λόφο συναρθρώνει – πολιτικά και οικονομικά ταυτόχρονα – συμφέροντα γνωστών εκμεταλλευτών αλλά και αντιδημοκρατών – ακροδεξιών αντίπαλων των κοινωνικών κινημάτων και των μειονοτήτων.
Και ως τέτοια, ρατσιστική, πολιτική και ταξική καταστολή, πρέπει να απαντιέται,
όπως ανάλογα πρέπει να απαντιέται και ο αντισημιτισμός.
(φωτογραφίες: ενδεικτικά, αφίσες από εκδηλώσεις αντιφασιστικής μνήμης Ολοκαυτώματος στα Χανιά, από την Rosa Nera…)
